Fransen zijn trots op hun land, op hun streek en op hun taal. Velen spreken geen andere taal en vinden dat geen enkel probleem.

De Franse televisie, film- en videodistributie "verwennen" de Fransen met films die in de Franse taal zijn ingesproken - ondertiteling gebeurt zeer uitzonderlijk. Hierdoor komen de Fransen ook maar weinig in aanraking met vreemde talen.

De Franse jeugd luistert ook graag naar Franse popmuziek en op populaire radiostations wordt ruime aandacht geschonken aan Franstalige muziek.

Door dit alles hebben Fransen niet veel gevoel voor vreemde talen. Engelse woorden worden op een Franse manier uitgesproken. Wanneer je in een hamburgerrestaurant alleen al de klemtoon op de verkeerde lettergreep legt (in het Frans ligt de nadruk vaak op de tweede lettergreep) dan heb je kans dat de serveerster gillend wegloopt omdat er een buitenlander aan de balie staat. Als voorbeeld gebruik ik altijd mijn ervaring bij het bestellen van een milkshake. Het meisje kon geen verband leggen tussen mijn Engelse uitspraak van het woord en de verfranste uitspraak "mielksheek".

Hoe Fransen over vreemde talen denken komt tot uitdrukking in deze grap die in Frankrijk in omloop is:

Een Duitser die Frankrijk bezoekt, spreekt twee types aan die op een bus wachten.
"Entschuldigen Sie, bitte, sprechen Sie Deutsch ?", vraagt hij. De twee Fransen kijken hem stilzwijgend aan.
"Spreekt u misschien Nederlands ?" De twee Fransen reageren niet.
De Duitser vervolgt met: "Sorry, do you speak English ?", maar er volgt alweer geen reactie.
"Parlate Italiano ?" Er gebeurt niets!
"Hablan Ustedes Español ?" Inderdaad, geen respons.
De Duitser schudt minachtend het hoofd en vertrekt.
Zegt de ene Fransman tegen de ander: "Denk je dat we een vreemde taal moeten leren?"
"Waarom?", antwoordt de ander, "die gozer spreekt vijf talen en hij heeft er niets aan!"