Wenskaarten zijn schrikbarend duur. Niet veel anders dan in
Nederland, zul je zeggen, maar in de praktijk zul je merken
dat ze in Frankrijk ongeveer twee keer zo duur zijn als in
Nederland.Misschien heeft het met die prijs te maken dat
er in Frankrijk niet echt een wenskaartencultuur bestaat. |
|
Lekker handig - in Nederland zend je in één kaart een kerst
en een nieuwjaarswens.De Fransen beperken zich meest tot
de nieuwjaarswens en ze hebben er ook niet veel haast mee,
want wel tot in februari worden de "Meilleurs Voeux"
verstuurd. Ook de mondelinge "Bonne Année" mag tot
ver in het nieuwe jaar. |
Wanneer je in Frankrijk ergens binnen komt, zeg je meestal "Bonjour".
Afhankelijk van het aanwezige publiek zeg je "Bonjour,
Monsieur", "Bonjour, Messieurs", "Bonjour,
Madame", "Bonjour, Mesdames", of "Bonjour
Messieurs, Dames".
Er is geen vaste regel die bepaalt wanneer je
"Bonjour" of "Bonsoir" zegt. Ook 's avonds zeggen
velen nog "Bonjour".Wanneer je de ruimte verlaat, groet je
ook: "Au revoir, ..." en je mag er nog een schpje bovenop doen met
"bonne journée" of "bonne soirée". |
|
Ook in een restaurant zeggen veel Fransen de reeds aanwezige
gasten gedag. Niet individueel, maar net zo als bijvoorbeeld
bij de bakker in het voorbeeld hiernaast.
En ook bij het vertrek wordt nog even gedag
gezegd. Je zult deze gewoonte vaker op het platteland
tegenkomen dan in de stad. |
Op het werk is het zeer gebruikelijk om een aantal van je
collega's de hand te geven. De Fransen hebben daar een
stukje van het geheugen voor gereserveerd, want de meesten
weten precies of je die dag al een handje van ze gekregen
hebt. 's Nachts wordt dat geheugen gewist en de volgende dag
begint het ritueel opnieuw.Wanneer je een bekende
tegenkomt die in een groepje staat, geef je alle aanwezigen een
hand. Het is daarbij niet ongebruikelijk dat je, terwijl je
handjes schudt, gewoon verder praat met de vriend.
Ook zoenen is erg populair.
Vele meisjes en dames zoenen elkaar en diverse heren zoenen
dames. Dat kunnen twee of vier vluchtige wangaanrakingen
zijn, maar ook rake klappers worden dagelijks uitgedeeld. |
|
Fransen kennen een hechte familieband. Kinderen blijven vaak
tot hun howelijk bij de ouders wonen en vaak wonen meerdere
generaties in hetzelfde huishouden. Wanneer dat niet lukt,
zoeken ze een woning dicht bij elkaar.In de zakelijke
sfeer komt de familie voorop. Er zijn veel familiebedrijven;
uit de familie komen de belangrijkste werknemers.
Het familieleven is privé en bij iemand thuis uitgenodigd
worden is een bijzondere eer. (Lees onderaan verder...)
Het familiegevoel bestaat ook nationaal. De Fransen zien
zichzelf als één grote nationale familie, aan elkaar
verbonden door de Franse vlag, de traditie, maar vooral de
taal. |
Net zoals in het Nederlands bestaat in het Frans het
verschil tussen jij en U. Het informele "tu" gebruik
je nooit, tenzij het je wordt gevraagd, anders heb je grote
kans dat je de ander ernstig beledigt. Ga dus altijd voor
"vous".
Een uitzondering is wanneer je een kind aanspreekt. Tieners
en studenten zullen altijd "tu" tegen elkaar zeggen. |
|
Vriendschap ("amitié") stelt eisen en die zijn in
Frankrijk niet gering. Er wordt van je verwacht dat je deel
gaat nemen in het sociale leven van je vrienden, dus mee uit
eten, mee uit drinken, mee naar het strand en veel, heel
veel praten.
Ben je een keer om een of andere reden verhinderd, dan zul
je het gevoel hebben je vriend te hebben laten zitten. |
Met de tijd nemen de Fransen het niet zo nauw. Je hoeft niet
beslist op tijd te komen! Tien tot vijftien minuten na de
afgesproken tijd is nog steeds "op tijd", maar in veel
gevallen zal de Fransman pas na een half uur opdagen. |
|
's Avonds gaan in heel Frankrijk de luiken dicht. Die
traditie heeft meerdere redenen: privacy, veiligheid, warmte
en verduistering. Bij vele inbraakverzekeringen loop je
extra risico wanneer je geen luiken hebt, of ze niet
gesloten had. |
Fransen hebben de reputatie koud, arrogant, opdringerig en
grof te zijn. Dit is natuurlijk allemaal niet waar, maar de
Franse sociale standaard kan voor toeristen of immigranten
problemen geven.Als bezoeker in Frankrijk ben je de gast
en de gast dient zich aan te passen. Wanneer de Fransman
ontdekt dat je die moeite neemt, zul je worden geaccepteerd
- soms meer dan je wenst! |
|
Fransen zien geen reden om iemand die ze niet kennen op
straat een glimlach toe te werpen. Het heeft niets met
onbeleefdheid te maken, het is gewoon de Franse stijl.
Franse lachen alleen als er wat te lachen valt.Er wordt
gezegd dat vele Fransen hun president nier herkenden op een
foto waarop hij lachte. |
Wanneer je het voorrecht hebt bij een Franse familie thuis
te worden uitgenodigd, houdt dan rekening met de etiquette.
We hebben er een aparte
bladzijde aan toegewezen. |
|
Ontbreekt er iets wat jij "typisch Frans" vindt? We willen
dat graag aan onze site
toevoegen.
Meld het ons even... |