Ons Verhaal - Tweede bezoek - Nu gaat het werk beginnen

Na de eerste week waarin we vooral met formaliteiten bezig waren geweest, gaan we eind maart opnieuw naar Frankrijk. We hebben dit keer 10 dagen tijd en hebben diverse plannen:

• We willen ons kunnen wassen en douchen;
• De timmerman komt langs voor de ramen en deuren;
• Bij mooi weer willen we wat bomen en struiken planten en het hekwerk afmaken;
• De tussenmuur zal eraan moeten geloven;
• We moeten een afspraak maken over het leggen van plavuizen;
• We willen kennis maken met de burgemeester.

De reis duurt dit keer wat langer, want we hebben de caravan meegenomen. Zo hebben we in ieder geval een opgeruimde en schone plek om vooral 's nachts bij te komen. Ook hebben we een voortent bij de caravan gekocht; het is nog te vroeg voor de luifel.

De caravan is goed gevuld: we hebben de picknicktafel opgeknapt, met 50% korting een badmeubel aangeschaft en er stond nog een ruime collectie tuinplanten te wachten op een enkele reis Frankrijk. 

Wanneer wij na een voorspoedige reis bij ons tweede huisje aankomen, blijkt de grond redelijk drassig. Toch moet de caravan in de tuin, want verder is er geen plaats voor.

We besluiten de auto en de caravan zo licht mogelijk te maken, dus alle bagage gaat eruit. Eerst rijd ik voorzichtig met de auto over het terrein. Het geeft me vertrouwen en de caravan wordt weer aangekoppeld.
Met een zo constant mogelijke snelheid rijd ik het terrein nogmaals op. De voorwielen slippen wanneer ik de caravan achteruit steek naar zijn toebedeelde plaats. Hij staat. We beginnen in ieder geval niet met tegenslag - maar het gaat niet altijd goed!

 

De voortent wordt in elkaar gezet en de elektriciteit wordt aangesloten. We staan op onze privécamping.

Morgen komt de timmerman om een offerte voor nieuwe deuren en ramen voor te bereiden. 

 

We brengen de eerste nacht op onze nieuwe plek in Frankrijk in de caravan door. Buiten zingen duizenden kikkers en als rond elf uur het geluid verstomt, is waarschijnlijk ons gesnurk het enige hoorbare. Er heerst een serene rust en wij slapen uitstekend.

Het is vrijdag. Goede Vrijdag, maar daar doen ze in Frankrijk niet aan. Na drie uur moet de timmerman komen.

We hebben dus nog voldoende tijd voor wat eerste inkopen. We gaan op zoek naar een elektrische boiler en een nieuwe doucheset. We vinden een goede boiler van 150 liter. Naast de doucheset nemen we wat bochten, koppelstukken, enkele slangen en leiding mee. We gaan loodgieten! De doucheset blijkt niet te passen. De douchemengkraan blijkt een afwijkende aansluiting te hebben. We gebruiken nog maar even de vieze, oude slang.
De boiler wordt opgehangen een aangesloten. Er zit een complete montageset bij met een soort overdrukventiel, waaronder een sifon en een flexibele slang zitten.
Alles wordt aangesloten en de hoofdkraan wordt weer opengedraaid.

De kraan doen we gauw weer dicht, want we hebben een douche op de verkeerde plaats. Omdat het water moeilijk wegloopt, worden de lassen niet heet genoeg en smelt het soldeertin niet. 

Een tweede poging heeft meer succes en we laten de boiler vol lopen.

Wanneer de boiler vol is, zou het overdrukventiel de toevoer moeten afsluiten. Wel staat er in de gebruiksaanwijzing dat het verwarmde water uitzet, waardoor er tot 3% kan weglopen. Na twee uur vinden we dat er veel meer dan 3% is weggelopen. Het is een hels lawaai en het ventiel sputtert en proest. De sifon kan het allemaal niet aan. We draaien de toevoerkraan maar dicht.

Intussen is het half vier geweest. We zien een auto aankomen. Het is de timmerman die zijn afspraak keurig nakomt. Hij heeft zijn vrouw meegenomen, die we al eerder in het winkeltje in de stad hadden ontmoet.

Onze tekeningen zijn duidelijk en een goed kwartier later heeft hij alle maten opgenomen.

 

Wanneer wij afscheid willen nemen, ziet hij de rozenstruik voor ons huis. Daar blijkt hij ook verstand van te hebben. Hij zegt dat we hem veel te zuinig hebben gesnoeid - er moet nog minstens de helft meer vanaf.

Daar weet ik wel wat mee. Snel pak ik de grote snoeischaar en duw hem als grap in zijn handen. Tot mijn grote verbazing gaat hij ijverig aan de slag en tien minuten later hebben we een keurig gesnoeide roos.

Na het vertrek van het echtpaar Timmerman gaan we terug naar het waterbeheer.
Eerst moet de oude wastafel eraf. Die is wel heel creatief gemonteerd - hij zit aan de tegels vastgeplakt. Het is onmogelijk om de tegels te sparen. Het badkamermeubel wordt daarom provisorisch geïnstalleerd en op houten blokken gezet, zodat de ontbrekende tegels niet te zien zijn.

We kunnen wassen en douchen. Het moet wel in samenwerking. De een moet de kraan van de boiler open draaien wanneer de ander warm water nodig heeft. Maar voorlopig werkt het.