Ons Verhaal - Juni 2005

We hebben de woonkamer leeg achtergelaten, want wanneer wij in Nederland zijn, wordt de vloer gelegd. Na twee weken ontvangen we per email de foto's van het resultaat - en dat mag er zijn!

Begin juni kunnen we tijdens een lang weekend zelf het resultaat bekijken. Maar er wacht ons bij aankomst nog een verrassing!
We zijn donderdag vroeg in de ochtend vertrokken. Rond het middaguur krijgen we het dak, het huis, de caravan, de tuin in zicht. Maar er loopt ook iemand in onze tuin...

Het is mijn vader die een half uur voor ons op de fiets is gearriveerd. Sinds zijn VUT heeft hij de gewoonte om regelmatig op de fiets te stappen om naar verre uithoeken te gaan, van Sevilla tot de Noordkaap. Nu staat hij bij ons in de Allier.

 

Hij wordt natuurlijk gelijk aan het werk gezet.

Een wagen vol geladen

Onze aanhangwagen zit weer vol: keukenkastjes, een kast, stoelen, luiken, enz. Mijn vader bekommert zich om de luiken.

In Nederland regent het, maar hier schijnt de zon uitbundig. We maken dan ook driftig gebruik van de parasol die ook op de aanhangwagen lag. Maar in huis is het heerlijk koel. De plavuizen zijn nog mooier dan op de foto's. Iedere keer lopen we er enthousiast overheen.

 

In de keuken worden de overige twee muren van schroten voorzien. Daarna worden ze geschilderd. Dit is het tussenresultaat.

De handgrepen zijn geplaatst en er is nog een onderkastje bij gekomen. Aan de andere zijwand komt het kookgedeelte.

De wand met het minste daglicht krijgt een tintje wit. Helaas waren de lades niet op voorraad. Dat is voor de volgende keer.

De woonkamer begint ook ergens op te lijken, wanneer je niet naar de muren kijkt.

 

 

---

Het lange weekend zit erop en we zijn tevreden met het bereikte resultaat.