Ons Verhaal - Begin  2010

Januari is een koude en donkere maand. Door de bewolking is het pas laat licht en al vroeg donker. We doen nog wat klusjes op de nieuwe zolder, maar buiten beperkt het zich tot het noodzakelijke houthakken. Het is een intensief werkje waar we iedere week een paar uur aan moeten besteden. Maar door al het gehak en gezaag krijg je het ook lekker warm.

 

Begin februari is het nog winter in Nederland, maar bij ons duikt het kwik niet meer onder het vriespunt. Er is wel geregeld regen, waardoor de bodem zeer drassig is. Het belet ons niet om aan een koude kas te gaan werken. Je ziet hem in Ons project.

Begin februari leek nog wel zo aardig, maar al na een paar dagen neemt de temperatuur weer een duik naar beneden. We beleven (wat gevoelstemperatuur betreft) de koudste winterdagen. En Météo France is het gedeeltelijk met ons eens: het was een koudere winter, maar 2005-2006 was kouder.

We ontdekken dat we toch wel heel erg afhankelijk zijn van het weer.

 

Halverwege maart stijgen de temperaturen weer en is er weinig of geen nachtvorst meer. Dat is maar goed, want alle knoppen van bomen en planten staan op springen. We hebben begin maart takken van een perenboom in een vaas gezet en hebben al een hele lente voorbij zien komen.

 

We hebben een aantal bedrijven uitgenodigd een offerte uit te brengen voor de volgende projecten:

• een muurtje met hekwerk aan de voorzijde van het huis;
• het opnieuw bepleisteren van de voorzijde en één zijkant van het huis;
• het aanleggen van een deur en trap vanaf de zolder naar buiten;
• het aanleggen van een hekwerk om het zwembad.

 

Vol spanning wachten we op de offertes, zodat we kunnen bepalen wat we dit jaar kunnen uitvoeren. We hadden ook gedacht aan het plaatsen van zonnepanelen, maar hebben besloten hiervan af te zien. We vinden ze niet zo mooi, maar een belangrijker argument is het lager dan verwachte rendement door de ligging van het huis en de niet ideale hellingshoek van het dak.

 

Natuurlijk kan het werk in de tuin niet stilstaan. We maken een laatste uitbreiding van de moestuin. In een smalle nieuwe strook komen alle bramen en frambozen te staan. De bessen hadden we al eerder naar de zuidzijde van de moestuin verplaatst, nu gaat deze nieuw aanplant een natuurlijke afscheiding aan de westzijde vormen.

De meeste planten komen uit de border die ooit de grens vormde van fase 1, het eerst ontgonnen deel van de tuin. Deze border vergroten we nu, er komen betonnen borderranden omheen en de border wordt volledig heringericht. Er komen onder andere wat planten van de voorzijde te staan, want we moeten plaats maken voor het nieuwe hek.

 

Na wat mislukte pogingen in maart wordt het weer in april wat beter. Het paasweekend maaien we voor het eerst dit haar het gras en op 6 april stijgt de temperatuur zelfs tot 23˚. Ook de paardenbloemen laten weer zien dat ze er zijn. Dit jaar bestrijdt Hellen ze met een nieuw recept: paardenbloemgelei. Ze plukt een paar ons bloemen en die gaan de pan in.

De nieuwe border vordert gestaag en met het mooie weer hebben we er een paar foto's van gemaakt. Je vindt er meer in ons Fotoalbum.

We werken ook aan het terras bij het zwembad. We hopen het binnen niet al te lange tijd te kunnen gebruiken.

De eerste twee weken van mei zijn uitzonderlijk koud en nat. Wanneer we de tuin met foto's van de afgelopen jaren vergelijken, lijkt de natuur wel een maand achter te lopen. Jammer, want we hebben twee maal bezoek en moeten een groot deel van de tijd in de buurt van de kachel doorbrengen.

De metselaar is begonnen met het muurtje wat onder het nieuwe hek gaat komen. We hebben er een paar planten voor moeten opofferen, maar we krijgen er wel iets moois voor terug.
De tweede helft van mei hoeft de kachel 's nachts niet meer aan. Het lijkt wat meer op lente en we gaan verder met de blokhut. We hadden eerder al een terras gelegd en nu komt er ook een stukje balustrade naast.

 

We waren ook nog bezig geweest met het opbouwen van een nieuw verblijf voor de kippen. Je leest meer in Ons project.

 

De tuin doorstaat een droge periode en alles schiet uit de grond wanneer later in mei een paar dagen voor veel regen zorgen. Hellen is zeer tevreden en we maken een heleboel foto's. Een aantal vind je in het Fotoalbum.

Begin juni krijgen we de schrik van ons leven wanneer het op een ochtend akelig stil is in het kippenhok. Alleen de haan heeft een aanval van een vos weten te overleven. Alle kippen zijn dood, vermoord of aan een hartaanval overleden. Het is de haan niet in de koude veren gaan zitten. Hij is van alles bang en durft zelfs niet bij ons in de buurt te komen. Hij heeft nog maar één staartveer en wordt troostend Hiawatha genoemd. We nemen allerlei maatregelen om dit gevaar te reduceren en bestellen bij de "Boerenbond" nieuwe kippen. Tegen de tijd dat ze komen is de haan alweer een beetje bijgekomen. Hij zat steeds zielig alleen in zijn ren maar Hellen haalde haar volledige coach-opleiding  uit de kast en beurde hem weer op. Zodra hij zijn acht nieuwe vrouwtjes ontdekte, was geen enkele therapie meer nodig.

 

Nu gaan ze iedere nacht achter gesloten luiken in het nachthok dat een betonnen bodem heeft. Zijn staartveer is hij inmiddels wel kwijt, uitgetrokken door zijn nieuwe harem.